تولد-تهران

هر وقت خواستی بدونی چند تا دوستت دارم

انگشت بذار رو نبضت

اون موقع می بینی دوست داشتنم تمومی ندارد

پسرک خوشگلم چهارسال تمام و وارد پنج سال شد...

این روزها خونمون پرشده از بازی ها و شیرین زبونیا و قهقه های کودکانه و دلبرانه پسرم ...این روزها دیگه میشه بزرگ شدن و مستقل بودن پسرمان را به چشم ببینیم...پسرم هر روز با حرف ها و توانایی های جدید و هوش بسیارش مارا شگفت زده میکنه ...

هر روز با چشم های نیمه باز و نیمه بسته از خواب بیدار میشه و میخواد تلوزیون رو روشن کنم و کارتون ببینه ...مثل یه ضبط صوت زنده و همراه شور و هیجان بچه گانه حرف میزنه و شعر هایی رو که بلده هزاران باربا خودش میخونه و خلاصه روز همونو با وجودش شیرین تر میکنه...

مامانی ببخش که نتونستم روز تولدت وبلاگت رو به روز کنم...

پسر نازم امسال تولدت رو تهران خونه دختر عمه بابایی بدون بابا و جشن کوچیک و خودمونی گرفتیم که خیلی خوش گدشته بود بهت ...

جونم برات بگه امسال بابایی قسمت شد با عمو رضا و عمو غلام رضا برن کربلا ما هم به خاطر ابنکه هم خودمون هم دختر عمه جون تنها نباشن(چون پسرشون و همسرشون و بابایی)باهم میرفتن چمدونمونو بستیم و راهی تهران شدیم تقریبا ده روزی رو تهران بودیم که خیلی خیلی بهمون خوش گذشت یعنی هر روز بیرون بودیم چند روزی هم خونه دایی بابایی رفتیم که اونجا هم خیلی خوش گذروندی و بازی و شیطنت کردی البته گه گداری هم خیلی دل تنگی باباتو میکردی و به هر بهانه ای شده گریه میکردی...

9آذر هم که تولد نفسم بود با کمک دخترعمه یه کیک خوشگل پختیم و پسرکم شمعشو فوت کرد

حالا  بریم سراغ عکس ها

پسرم محو تماشای فشفشه ها شده

اشاالله شمع120سالگیت نفسم

اینم یه عکس هم قبل تولدت رفته بودیم تجریش خرید ازت گرفتم

از بیرون که می اومدیم خسته و کوفته زود میخوابیدی

اینم یه عکس که از سمت راست عمو رضا و بابایی و عموغلام رضا که کربلا انداختن

تو ماشین موقع برگشت ازتهران

این رنگ انگشتی رو هم تازه خربدم برات که خیلی دوستش داری

اینجا هم جلو در خونه مادر جونه که به پیشی میگفتی هوا سرده در رو باز میزارم بدو برو پارکینگ که هواش گرمه فدای پسر مهربونم بشم من...

اینم یه عکس از خوشگل و ناناز خاله جونش که هر چقدر از با نمکی و شیطونیش بگم کم گفتم خاله قربون اون چهار تا دندونت بره که اینقدر جیگرت کرده روزی هزاران بار این عکسشو میبینم و قربون صدقش میرم